«Η κάμερα δεν ψεύδεται ποτέ» λένε κάποιοι, κάτι που μάλλον δεν ισχύει. Ακόμη και πριν από τους υπολογιστές, η πραγματικότητα μπορούσε να αλλάξει, χωρίς την ευκολία ενός κλικ του ποντικιού.
Από τη στιγμή που εμφανίστηκε η φωτογραφία, υπήρξε μια ευκαιρία και ο κόσμος βρήκε τον τρόπο να χρησιμοποιήσει αυτή τη νέα τεχνολογία ώστε να εξαπατάει τους άλλους για διασκέδαση και κέρδος.
Ένα από τα πιο απλά και δημοφιλή φωτογραφικά κόλπα από τον 19ο αιώνα ήταν το πορτρέτο Doppelgänger (ή doppelga(e)nger). Στους μύθους και τη λαογραφία, Doppelgänger είναι κάποιος που μοιάζει ή είναι σωσίας κάποιου ζωντανού, μερικές φορές απεικονίζεται ως παραφυσικό φαινόμενο, και συνήθως θεωρείται προάγγελος κακής τύχης. Σε άλλες παραδόσεις και ιστορίες, αναγνωρίζεται ως κάποιος κακός δίδυμος.
Οι φωτογράφοι, με τη χρήση πολλαπλών αρνητικών, εμφάνιζαν το ίδιο πρόσωπο πολλές φορές σε μία μόνο φωτογραφία, κάτι που ήταν χρονοβόρο.
Οι περισσότεροι φωτογράφοι χρησιμοποιούσαν ένα αντιγραφικό -μια συσκευή που επέτρεπε στο ένα τμήμα του αρνητικού να εκτεθεί ενώ το υπόλοιπο παρέμενε μη εκτεθειμένο. Αυτή η τεχνική συχνά άφηνε μια αποκαλυπτική κάθετη γραμμή κατά μήκος του κέντρου της εικόνας, μια ασαφής λωρίδα που χωρίζει τις δύο εκθέσεις.
