Αν υπήρχε βραβείο για την πιο παράδοξη πολιτική παραίτηση της χρονιάς, ο Μάκης Δούκης θα ήταν αδιαμφισβήτητο φαβορί.
Ο λόγος; Επέλεξε να παραιτηθεί από τη θέση του αντιπροέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Καστοριάς την 1η Ιουλίου 2026, όταν η θητεία όλων των προεδρείων των δημοτικών συμβουλίων και των δημοτικών επιτροπών είχε ήδη λήξει από τις 30 Ιουνίου. Δηλαδή, παραιτήθηκε από ένα αξίωμα που δεν κατείχε πλέον.
Η εικόνα θυμίζει κάποιον που ανακοινώνει ότι εγκαταλείπει έναν αγώνα… αφού έχει ήδη σφυρίξει η λήξη. Η πολιτική έχει τους συμβολισμούς της, αλλά έχει και το ημερολόγιο. Και στην προκειμένη περίπτωση, το ημερολόγιο δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παρερμηνείες.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το πολιτικό παρασκήνιο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο επικεφαλής της παράταξης, Γρηγόρης Γρηγοριάδης, είχε ήδη ενημερώσει τον κ. Δούκη ότι δεν επρόκειτο να τον προτείνει εκ νέου για τη θέση του αντιπροέδρου στη νέα θητεία.
Εύλογα, λοιπόν, γεννάται το ερώτημα αν επρόκειτο να είναι ξανά αντιπρόεδρος, θα υπήρχε άραγε αυτή η θεαματική παραίτηση; Ή μήπως η «παραίτηση αρχών» εμφανίστηκε μόνο όταν έγινε σαφές ότι η καρέκλα δεν θα ήταν πλέον διαθέσιμη;
Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Εκείνο που δύσκολα αμφισβητείται είναι η χρονική ακολουθία των γεγονότων. Πρώτα έληξε η θητεία, στη συνέχεια έγινε γνωστό ότι δεν θα υπάρξει νέα πρόταση και τέλος ανακοινώθηκε η παραίτηση.
Πολιτικά, μια παραίτηση αποκτά αξία όταν συνοδεύεται από κόστος. Όταν προηγείται των εξελίξεων, μπορεί να εκληφθεί ως πράξη ευθύνης ή διαφωνίας. Όταν όμως έρχεται αφού το αξίωμα έχει ήδη εκπνεύσει και αφού έχει καταστεί σαφές ότι δεν πρόκειται να ανανεωθεί, περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να διαμορφωθούν εντυπώσεις παρά να αλλάξει η ουσία των πραγμάτων.
Η πολιτική, όμως, είναι σκληρή με τις καθυστερημένες κινήσεις. Και στην περίπτωση του Μάκη Δούκη, η παραίτηση δεν έδωσε την εντύπωση μιας θαρραλέας πολιτικής επιλογής. Έδωσε την εντύπωση μιας κίνησης που ήρθε όταν το έργο είχε ήδη τελειώσει και οι τίτλοι τέλους είχαν πέσει.
Τελικά, δεν ήταν η παραίτηση που προκάλεσε αίσθηση. Ήταν το γεγονός ότι χρειάστηκε να παραιτηθεί από μια θέση που είχε ήδη πάψει να υπάρχει.
