Αφού το παλιό μας καράβι «έφαγε τα ψωμιά του», ύστερα από δεκαετίες παρουσίας στα νερά της λίμνης, ο πατέρας μου, Ανδρέας Νικολαΐδης, γνωστός στους περισσότερους ως «Ντούλης Αγγελίνος», πήρε φέτος τη μεγάλη απόφαση να αγοράσει την απαραίτητη ξυλεία για την κατασκευή ενός νέου καραβιού, πιστού στα παλιά παραδοσιακά πρότυπα. Πρότυπα που κρατούν ζωντανό ένα μοναδικό κομμάτι της καστοριανής κληρονομιάς εδώ και αιώνες, ίσως, όπως θα έλεγαν κάποιοι, και χιλιάδες χρόνια.
Μαζί με τον φίλο και γείτονά, Άλκη Σταμούλη, ξεκίνησαν τα πρώτα ζύγια, τα μετρήματα και τις χαράξεις. Σιγά σιγά, τα απλά σανίδια άρχισαν να αποκτούν σχήμα, να βρίσκουν τη θέση τους και να ενώνονται μεταξύ τους.
Κάθε μέρα που περνούσε, το νέο καράβι «έδενε» όλο και περισσότερο, παίρνοντας μορφή στην αυλή του αείμνηστου οικογενειακού μας φίλου, Ανδρέα «Ντούλη» Οικονομίδη,του αγαπημένου μας «Γιατρού», ενός ανθρώπου που αγάπησε βαθιά τη λίμνη και το ψάρεμα. Σαν να το χρωστούσαμε στη μνήμη του, το εγχείρημα αυτό πραγματοποιήθηκε στο υπόστεγό του, στον δικό του χώρο.
Και κάπως έτσι, με μεράκι, υπομονή και αμέτρητες ώρες δουλειάς, το νέο καστοριανό καράβι έφτασε στην ολοκλήρωσή του, συνεχίζοντας μια παράδοση που συνδέει άρρηκτα την Καστοριά με τη λίμνη της.
Η κατασκευή αυτού του καραβιού δεν αφορά μόνο τη δική μας οικογένεια. Είναι μια μικρή πράξη διατήρησης της τοπικής μας ταυτότητας. Μια υπενθύμιση ότι οι παραδόσεις επιβιώνουν μόνο όταν υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να τις συνεχίσουν.
Το καράβι πλέον ολοκληρώθηκε και ακούμπησε για πρώτη φορά τα νερά της Ορεστιάδας. Με τη βοήθεια φίλων και γειτόνων, που έσπευσαν πρόθυμα να συνδράμουν στην καθέλκυσή του, το νέο καστοριανό καράβι πήρε τη θέση του στη λίμνη και ξεκίνησε το πρώτο του ταξίδι.
Οι κόποι και οι ατέλειωτες ώρες δουλειάς βρήκαν την ανταμοιβή τους, χάρη στη βοήθεια και τη συμπαράσταση των φίλων και των γειτόνων που στάθηκαν δίπλα μας σε όλη αυτή την προσπάθεια. Βλέποντάς το να πλέει για πρώτη φορά στην Ορεστιάδα, νιώσαμε πως ένα ακόμη κομμάτι της καστοριανής παράδοσης συνεχίζει το ταξίδι του στα νερά της λίμνης.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι βοήθησαν σε αυτή την προσπάθεια, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, και να ευχηθώ το παράδειγμά μας να εμπνεύσει και άλλους Καστοριανούς, ώστε να κατασκευαστούν κι άλλα παραδοσιακά καράβια στη λίμνη μας.
Από το Απόζαρι με αγάπη,
Νίκος Νικολαΐδης «Αγγελίνος»
