Δεν έχει σημασία μόνο να γυμναζόμαστε αλλά και να συγχρονιστούμε με το εσωτερικό μας ρολόι για μέγιστα οφέλη, υποστηρίζει νεότερη μελέτη
Φαίνεται πως το αν είμαστε πρωινοί ή βραδινοί τύποι παίζει καθοριστικό ρόλο και στα οφέλη που αποκομίζουμε από την άσκηση. Σύμφωνα με μια νεότερη μελέτη, o συγχρονισμός της άσκησης με το εσωτερικό βιολογικό ρολόι – τον λεγόμενο χρονοτύπο – φαίνεται ότι μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων, ιδιαίτερα σε άτομα που ήδη θεωρούνται ευάλωτα.
Mε απλά λόγια, οι πρωινοί τύποι θα πρέπει να ασκούνται το πρωί για μέγιστο όφελος, ενώ οι βραδινοί το βράδυ. Η επιλογή της κατάλληλης ώρας μπορεί να βελτιώσει βασικούς δείκτες υγείας, όπως η αρτηριακή πίεση, τα επίπεδα σακχάρου και η χοληστερόλη.
Τι εξέτασαν οι ερευνητές;
Στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Open Heart, συμμετείχαν 150 άτομα ηλικίας 40-60 ετών, όλα με τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου, όπως υπέρταση, υπερβολικό βάρος ή παχυσαρκία και καθιστικός τρόπος ζωής. Ορισμένοι είχαν και οικογενειακό ιστορικό πρόωρης καρδιαγγειακής νόσου.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες:
- όσους γυμνάζονταν σε ώρες που ταίριαζαν με τον χρονοτύπο τους,
- όσους γυμνάζονταν σε ώρες που δεν ταίριαζαν.
Η προπόνηση περιλάμβανε 40 λεπτά μέτριας έντασης αερόβια άσκηση -κυρίως γρήγορο περπάτημα σε διάδρομο- πέντε φορές την εβδομάδα, για 12 εβδομάδες. Τελικά, 134 άτομα ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα.
Γιατί έχει σημασία ο χρόνος της άσκησης
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν η άσκηση ευθυγραμμίζεται με τον χρονοτύπο του ατόμου, δηλαδή τη φυσική τάση ενός ανθρώπου να λειτουργεί καλύτερα το πρωί ή το βράδυ, τα οφέλη είναι μεγαλύτερα σε σχέση με την άσκηση σε «ακατάλληλες» ώρες.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, μετά από από 12 εβδομάδες, παρατηρήθηκαν βελτιώσεις και στις δύο ομάδες. Ωστόσο, όσοι γυμνάζονταν σύμφωνα με τον χρονοτύπο τους εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερα οφέλη.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης, καθώς παρατηρήθηκε:
- μείωση κατά 10,8 mm Hg στην «ευθυγραμμισμένη» ομάδα,
- έναντι 5,5 mm Hg στην ομάδα χωρίς αντιστοίχιση.
Σε άτομα με ήδη υψηλή πίεση, η μείωση έφτασε κατά μέσο όρο τα 13,6 mm Hg.
Επιπλέον, μεγαλύτερη βελτίωση καταγράφηκε στην αερόβια ικανότητα, στους μεταβολικούς δείκτες, στη λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος και στην ποιότητα ύπνου. Αν και και οι δύο χρονοτύποι ωφελήθηκαν, τα συνολικά αποτελέσματα ήταν πιο έντονα στους «πρωινούς τύπους».
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι ο χρονοτύπος επηρεάζει τον ύπνο, τις ορμόνες και τα επίπεδα ενέργειας, άρα και την απόδοση στην άσκηση αλλά και τη συνέπεια σε αυτήν. Παράλληλα, προτείνουν η αξιολόγηση του χρονοτύπου να ενσωματωθεί στις εξατομικευμένες οδηγίες άσκησης, ειδικά για άτομα με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
«Η μελέτη αυτή προσθέτει σε ένα αυξανόμενο σύνολο στοιχείων που δείχνουν ότι ο χρόνος της άσκησης, όταν ευθυγραμμίζεται με το εσωτερικό βιολογικό ρολόι του ατόμου, μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα υγείας» σημειώνουν οι ερευνητές. «Η ευθυγράμμιση της άσκησης με τον χρονοτύπο μπορεί να συγχρονίζει πιο αποτελεσματικά τα περιφερειακά βιολογικά ρολόγια στους μύες, τον λιπώδη ιστό και τα αγγεία, βελτιώνοντας τον μεταβολισμό και μειώνοντας τη φλεγμονή» εξηγούν.
Συμπέρασμα
Η άσκηση είναι απαραίτητη για την υγεία, όμως η σωστή χρονική στιγμή φαίνεται να κάνει τη διαφορά. Η προσαρμογή της προπόνησης στο βιολογικό ρολόι του οργανισμού μπορεί να ενισχύσει τα οφέλη, ανοίγοντας τον δρόμο για πιο στοχευμένες και αποτελεσματικές παρεμβάσεις πρόληψης.
ygeiamou
