Ανεπίλυτα προβλήματα Στρατιωτικών που υπηρετούν στην ΠΕ Καστοριάς

Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι.

Η Ένωσή μας αισθάνεται την ανάγκη να απευθυνθεί δημόσια για πολλοστή στους θεσμικούς, πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς της Καστοριάς, αλλά και στην τοπική κοινωνία, για ένα ζήτημα που αφορά όχι μόνο τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά συνολικά την αντιμετώπιση της στρατιωτικής παρουσίας και του προσωπικού που υπηρετεί στον τόπο μας, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών τους.

Εδώ και χρόνια η Ένωσή μας, σε συνεργασία με την Πανελλαδική Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.Ο.Ε.Σ.), επανέρχεται διαρκώς στα ανεπίλυτα και κατ’ επέκταση διαιωνιζόμενα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στην Π.Ε. Καστοριάς:

• Άνιση αντιμετώπιση στο επίδομα παραμεθορίου.
• Μη καταβολή αποζημίωσης μετακινήσεων και υπηρεσίας.
• Καθυστερήσεις στην αποζημίωση ιατροφαρμακευτικών δαπανών.
• Έλλειψη μέριμνας στις οικογένειες (οικονομική επιβάρυνση οικογενειακού προϋπολογισμού ως αποτέλεσμα των υπηρεσιακών παρεμβάσεων).
• Άνιση αντιμετώπιση σε σχέση με άλλες κατηγορίες εργαζομένων.
• Στεγαστική ανασφάλεια.
• Αίσθημα αδιαφορίας και εγκατάλειψης που δεν συνάδει με την υπηρεσία σε μια ακριτική και παραμεθόριο περιοχή.
• Αυξανόμενη υποστελέχωση, μέσος όρος ηλικίας και υποχρεώσεις, προϋποθέσεις που εκ των πραγμάτων δεν δύνανται να συνδυαστούν.
• Κάλυψη αναγκών τρίτων φορέων (πυρασφάλεια, ΕΚΑΒ κλπ).

Τα προβλήματα αυτά δεν είναι άγνωστα. Ουκ ολίγες υπήρξαν οι περιπτώσεις που συζητήθηκαν ακόμα και εντός της Βουλής στο πλαίσιο των υφιστάμενων δυνατοτήτων και διαδικασιών. Δυστυχώς, εκτός από τα ευχολόγια και τις υποσχέσεις, δεν έχουμε τίποτε άλλο να θυμόμαστε, αλλά το αποτέλεσμα μένει πάντα ίδιο: οι στρατιωτικοί υποστηρίζουν τους πάντες, αλλά κανείς δεν υποστηρίζει τους στρατιωτικούς και αυτό δεν αφορά στην τοπική κοινωνία η οποία αποδεδειγμένα έχει σταθεί δίπλα μας κατ’ επανάληψη. Μόνο που η Κοινωνία δεν θεσμοθετεί, ούτε ψηφίζει νόμους.

Επί τουλάχιστον ένα έτος ακούμε υποσχέσεις για οικήματα και για οφέλη που προκύπτουν από την αξιοποίηση της περιουσίας των ΕΔ. Για κάποιον λόγο ως στρατιωτικοί όχι μόνο δεν τα βλέπουμε, αλλά ούτε ακούμε να συμπεριλαμβανόμαστε στις εξαγγελίες. Από το 75% των οικημάτων που μόλις προ ενός έτους ακούγαμε, έχουμε κατέλθει σχεδόν στο «αν περισσέψει κάτι», μετά και από τις πρόσφατες παρεμβάσεις. Ως παράδειγμα θα επικαλεστούμε πρόσφατη παραχώρηση έκτασης του στρατοπέδου «Παπαθανασίου» προς την Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς, για κάλυψη των αναγκών του δικού της προγραμματισμού, στον οποίον είναι απολύτως λογικό να μην συμπεριλαμβάνονται στρατιωτικοί. Άραγε καλύφθηκαν όλες οι ανάγκες του προσωπικού της περιοχής μας;

Ωστόσο, το σοβαρότερο πρόβλημα που εντοπίζουμε σχετίζεται με την αντιμετώπιση των στρατιωτικών από τους τοπικούς φορείς, οι οποίοι διαπιστώνουμε να σπεύδουν να ικανοποιήσουν (ή έστω να προωθήσουν) τα δικαιώματα και τα προβλήματα άλλων κλάδων, ενέργεια που, σαφώς και επικροτούμε συνδικαλιστικά, αλλά να είναι διαχρονικά απόντες από την υποστήριξη των δικαιωμάτων των στρατιωτικών. Εξυπακούεται ότι η αντιμετώπιση αυτή δεν δύναται να συνεχίσει να αντιμετωπίζεται με υπομονή και κατανόηση.

Κατόπιν των ανωτέρω, υπενθυμίζοντας ότι οι στρατιωτικοί της ακριτικής Καστοριάς δεν ζητούν καμία χάρη, αλλά την αποκατάσταση των αδικιών και την ισότιμη αντιμετώπιση που αν μη τι άλλο δικαιούνται, απαιτούμε τα κάτωθι:

• Την άμεση διερεύνηση και δρομολόγηση της δημιουργίας επαρκών στρατιωτικών οικημάτων, ικανών να καλύψουν τις στεγαστικές ανάγκες του συνόλου του προσωπικού που υπηρετεί στην περιοχή.
• Την εκπόνηση και παρουσίαση συγκεκριμένου και υλοποιήσιμου στεγαστικού σχεδίου για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν στην Καστοριά, με σαφές χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένες δράσεις.
• Την άμεση επίλυση του ζητήματος της καταβολής του επιδόματος παραμεθορίου, ώστε να αποκατασταθεί χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις η σχετική αδικία.
• Την άμεση αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στην καταβολή των ιατροφαρμακευτικών αποζημιώσεων, οι οποίες επιβαρύνουν οικονομικά τα στελέχη και τις οικογένειές τους.
• Την πλήρη αποκατάσταση των αδικιών στις αποζημιώσεις μετακινήσεων και υπηρεσίας, με διασφάλιση της ισότιμης καταβολής όσων δικαιούνται τα στελέχη.

Με εκτίμηση.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο