Η λίμνη της Καστοριάς είναι η εικόνα της πόλης μας. Είναι το φυσικό μας στολίδι, η ταυτότητά μας και ένα από τα σημαντικότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου μας.
Κι όμως, σήμερα, όποιος περπατήσει στην παραλίμνια ζώνη δεν μπορεί παρά να αισθανθεί απογοήτευση.
Ιδιαίτερα έντονο είναι το πρόβλημα σε χαρακτηριστικά τμήματα της πόλης: από το ΔΗΝΑΚ έως το πάρκινγκ της Περιφέρειας, από τον Σταυρό έως το Ντολτσό, αλλά και από τα ψαράδικα έως τη χλόη.
Σε αυτά τα σημεία η εικόνα της παραλίμνιας ζώνης είναι ιδιαίτερα άσχημη. Εκτεταμένα καλάμια και παρόχθια βλάστηση, σημεία με συσσωρευμένη οργανική ύλη, σκουπίδια και μια γενικότερη εικόνα που σε αρκετά σημεία παραπέμπει περισσότερο σε εγκατάλειψη παρά σε έναν οργανωμένο και φροντισμένο παραλίμνιο χώρο.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα πεζοδρόμια δίπλα στη λίμνη παρουσιάζουν σε αρκετά σημεία σοβαρό πρόβλημα καθαριότητας, με τα περιττώματα από τις χήνες και τις πάπιες, να έχουν καλύψει τμήμα της διαδρομής. Πρόκειται για μια κατάσταση που δεν είναι απλώς αντιαισθητική. Είναι απαράδεκτη για έναν χώρο καθημερινής χρήσης από κατοίκους, οικογένειες, ηλικιωμένους, αθλητές και επισκέπτες.
Ακόμη χειρότερη είναι η εικόνα που αντικρίζει κανείς κοιτάζοντας προς τη λίμνη.
Συσσωρεύσεις φυτών και οργανικής ύλης, επιπλέοντα αντικείμενα και σκουπίδια σε διάφορα σημεία δημιουργούν μια εικόνα που σε καμία περίπτωση δεν συνάδει με την αξία και τη μοναδικότητα της λίμνης Καστοριάς.
Και εδώ γεννάται ένα απλό αλλά κρίσιμο ερώτημα:
Ποιος έχει την ευθύνη να φροντίζει καθημερινά αυτή την εικόνα;
Δεν αρκεί να πραγματοποιούνται κατά διαστήματα καθαρισμοί και στη συνέχεια να επιστρέφουμε στην ίδια κατάσταση.
Η λίμνη χρειάζεται μόνιμο σχέδιο και καθημερινή φροντίδα.
Χρειάζεται καθαρισμός των πεζοδρομίων, αντιμετώπιση των περιττωμάτων των υδρόβιων πτηνών, τακτική απομάκρυνση απορριμμάτων από την επιφάνεια του νερού, συστηματική διαχείριση των καλαμιών και της παρόχθιας βλάστησης και, κυρίως, συνεργασία όλων των αρμόδιων φορέων.
Η σημερινή εικόνα, ειδικά από το ΔΗΝΑΚ μέχρι το πάρκινγκ της Περιφέρειας, από τον Σταυρό έως το Ντολτσό, και από τα ψαράδικα έως τη χλόη, δεν μπορεί να αποτελεί την εικόνα που θέλουμε να παρουσιάζουμε στους επισκέπτες μας.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να απαντήσει συγκεκριμένα:
Η Καστοριά δεν μπορεί να ζητά από τους επισκέπτες να θαυμάσουν τη λίμνη της και ταυτόχρονα να τους προσφέρει εικόνες εγκατάλειψης στις όχθες της.
Δεν μπορεί να μιλάμε για τουριστική ανάπτυξη, εξωστρέφεια και ανάδειξη της Καστοριάς και την ίδια στιγμή να αφήνουμε το σημαντικότερο φυσικό μας αξιοθέατο να παρουσιάζει αυτή την εικόνα.
Η καθαριότητα και η φροντίδα της παραλίμνιας ζώνης δεν είναι πολυτέλεια, ούτε μια υποχρέωση που αφορά μόνο την τουριστική εικόνα της πόλης. Είναι ζήτημα σεβασμού προς τον τόπο μας, πολιτισμού, αξιοπρέπειας και, πάνω απ’ όλα, ποιότητας ζωής για τους δημότες.
Γιατί η παραλίμνια ζώνη δεν είναι ένας χώρος που χρησιμοποιούν μόνο οι επισκέπτες. Είναι ο καθημερινός δημόσιος χώρος των κατοίκων της Καστοριάς. Είναι ο χώρος όπου περπατούν οι οικογένειές μας, αθλούνται οι νέοι μας, κάνουν τον περίπατό τους οι ηλικιωμένοι και ζούμε καθημερινά εμείς οι ίδιοι.
Ο σεβασμός στη λίμνη είναι σεβασμός στους ίδιους τους πολίτες της Καστοριάς. Και η εικόνα της πόλης μας είναι πρωτίστως θέμα πολιτισμού και αξιοπρέπειας.
Η λίμνη δεν ανήκει σε καμία Δημοτική Αρχή. Ανήκει στην Καστοριά.
Και ακριβώς γι’ αυτό απαιτούμε από τη Δημοτική Αρχή να αναλάβει τις ευθύνες της, να συνεργαστεί με όλους τους αρμόδιους φορείς και να παρουσιάσει άμεσα ένα συγκεκριμένο και μόνιμο σχέδιο για την καθαριότητα, τη συντήρηση και την προστασία της παραλίμνιας ζώνης.
Η Καστοριά αξίζει μια λίμνη καθαρή, φροντισμένη και αντάξια της ιστορίας, της ομορφιάς και των ανθρώπων της.
