Δεν πέρασε ούτε ένας μήνας από την παράδοση της ανανεωμένης πλατείας και το Ντολτσό απέκτησε ήδη την πρώτη του… θέση στάθμευσης!
Σήμερα το είδαμε κι αυτό στην Καστοριά. ΙΧ παρκαρισμένο μέσα στη νέα πλατεία του Ντολτσό, εκεί όπου οι κάτοικοι περίμεναν τόσα χρόνια να αποκτήσουν έναν όμορφο χώρο για να περπατούν, να συναντιούνται, να κάθονται και να παίζουν τα παιδιά.
Μόνο που, όπως φαίνεται, κάποιοι είχαν διαφορετικά σχέδια. Και η Δημοτική Αρχή μάλλον ξέχασε μια μικρή αλλά ουσιαστική λεπτομέρεια. Να φροντίσει ώστε οι είσοδοι να μην είναι ελεύθερες για κάθε επίδοξο οδηγό που αναζητά μια βολική θέση στάθμευσης.
Δεν συμπληρώθηκε ούτε μήνας από την παράδοση του έργου και άρχισαν ήδη τα πρώτα… εγκαίνια του πάρκινγκ! Τόσα χρόνια αναμονής, τόσες προσδοκίες και τόση προσπάθεια, για να αναρωτιόμαστε τελικά αν ο σχεδιασμός έγινε για τους δημότες ή για τα αυτοκίνητά τους.
Και κάπου εδώ θυμόμαστε τη γνωστή δήλωση του δημάρχου: «Οι πλατείες δεν είναι για να παίζουν τα παιδιά».
Βεβαίως! Τα παιδιά ας βρουν κάτι άλλο να κάνουν και οι μεγαλύτεροι ας αναζητήσουν αλλού ένα παγκάκι. Γιατί, όπως φαίνεται, το αυτοκίνητο έχει προτεραιότητα, διαθέτει τέσσερις τροχούς, ενώ τα παιδιά μόνο δύο πόδια. Ποιος θα κερδίσει σε μια τέτοια αναμέτρηση;
Το ζήτημα, όμως, δεν περιορίζεται στον οδηγό που αποφάσισε να παρκάρει εκεί όπου δεν πρέπει. Το αυτονόητο ερώτημα απευθύνεται στους αρμόδιους: Όταν παραδίδεις έναν δημόσιο χώρο, δεν φροντίζεις να μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπως προβλέπεται; Δεν μεριμνάς για την προστασία του και την αποτροπή της εισόδου οχημάτων;
Γιατί οι κορδέλες, οι φωτογραφίες και οι δηλώσεις είναι το εύκολο κομμάτι. Η ουσία βρίσκεται στην πρόβλεψη και στην καθημερινή φροντίδα. Όταν οι είσοδοι παραμένουν ανοιχτές, δεν χρειάζονται ούτε μαντικές ικανότητες ούτε επιτροπές επί επιτροπών για να προβλέψει κανείς τι μπορεί να συμβεί. Αρκεί ο επόμενος οδηγός να σκεφτεί: «Αφού μπήκε ο ένας, γιατί όχι κι εγώ;».
Το Ντολτσό δεν περίμενε τόσα χρόνια για να αποκτήσει ένα υπαίθριο πάρκινγκ με θέα την ιστορία του. Οι κάτοικοι περίμεναν έναν χώρο για τους ανθρώπους, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους — όχι μια κατάσταση στην οποία η αυτονόητη χρήση του δημόσιου χώρου γίνεται ζητούμενο.
Κύριοι της Δημοτικής Αρχής, οι πλατείες μπορεί να μην είναι για να παίζουν τα παιδιά, όπως μας είπατε, αλλά σίγουρα δεν είναι για να παρκάρουν τα αυτοκίνητα!
Εκτός κι αν το επόμενο έργο που σχεδιάζετε είναι η διαγράμμιση θέσεων στάθμευσης. Σε αυτή την περίπτωση, μια πρόταση, βάλτε κι ένα παρκόμετρο στην είσοδο. Να έχει τουλάχιστον έσοδα ο Δήμος από την κατάσταση που δημιουργήθηκε!
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις δηλώσεις και ας περάσουμε στα αυτονόητα. Γιατί ένα έργο δεν κρίνεται μόνο από την ημέρα που παραδίδεται, αλλά κι από το αν μπορεί να εξυπηρετήσει τους πολίτες για τους οποίους δημιουργήθηκε.
Και το Ντολτσό περιμένει να δει πράξεις, πριν η θέση στάθμευσης γίνει θεσμός!
