Υπάρχουν κάποιοι χώροι που, θεωρητικά, προορίζονται για πράσινο, περίπατο και ανάδειξη της ιστορίας μιας πόλης. Και υπάρχουν και κάποιοι χώροι που, στην πράξη, μετατρέπονται σε υπαίθριο πάρκινγκ, ειδικά όταν βρίσκονται δίπλα σε ένα δημαρχείο και απέναντι από μια καινούργια πλατεία.
Η φωτογραφία από το σημείο μπροστά στα Βυζαντινά Τείχη είναι χαρακτηριστική, τρία τζιπ έχουν παρκάρει κυριολεκτικά πάνω στον χώρο μπροστά από τα Τείχη, χρησιμοποιώντας μάλιστα την πρόσβαση από τη μπάρα που προορίζεται για την κίνηση των αναπήρων, ώστε να ανέβουν στο πεζοδρόμιο.
Για να μην αδικούμε κανέναν, μπορεί κανείς να πει ότι πρόκειται για «παρεξήγηση». Μόνο που, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, δεν είναι η πρώτη φορά. Αντιθέτως, το φαινόμενο φέρεται να επαναλαμβάνεται αρκετά συχνά.
Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα.
Ο συγκεκριμένος χώρος υποτίθεται ότι είναι χώρος πρασίνου και αρχαιολογικός χώρος. Το πρώτο, βέβαια, χρειάζεται λίγη φαντασία για να το διακρίνει κανείς. Το πράσινο είναι μάλλον περισσότερο μια καλή πρόθεση παρά μια ορατή πραγματικότητα.
Όσο για την ανάδειξη των Βυζαντινών Τειχών, αυτή επίσης φαίνεται να έχει αντιμετωπιστεί με μια ιδιαίτερη φιλοσοφία, αφήνουμε τον χώρο όπως είναι και προσθέτουμε μερικά αυτοκίνητα για να αποκτήσει… σύγχρονη αισθητική.
Μάλιστα, υπάρχει και μια μικρή ειρωνεία στην όλη υπόθεση. Αν τα αυτοκίνητα είχαν παρκάρει λίγο πιο… οργανωμένα, ίσως να χωρούσαν και άλλα! Θα μπορούσαμε, δηλαδή, να περάσουμε από το «παρκάρουν παράνομα» στο «οργανωμένο πάρκινγκ δίπλα στα Βυζαντινά Τείχη». Μια ακόμη καινοτόμα πρόταση αστικής ανάπλασης.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε έναν χώρο που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το δημαρχείο.
Τα οχήματα της Αστυνομίας περνούν από το σημείο συνεχώς, σύμφωνα με κατοίκους, χωρίς ωστόσο (όπως καταγγέλλεται) να φαίνεται να υπάρχει κάποια ιδιαίτερη αντίδραση για τα αυτοκίνητα που ανεβαίνουν στο πεζοδρόμιο και καταλαμβάνουν τον χώρο.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό. Κανείς δεν βλέπει τι συμβαίνει;
Ο δήμαρχος και οι αρμόδιοι του Δήμου περνούν καθημερινά από την περιοχή. Βλέπουν τις πλατείες που κατασκευάστηκαν, βλέπουν τον δρόμο που διαμορφώθηκε, βλέπουν και τα Βυζαντινά Τείχη. Δεν μπορεί, λοιπόν, να είναι αόρατη η εικόνα ενός χώρου που χρησιμοποιείται επανειλημμένα ως πάρκινγκ.
Και κάπου εδώ προκύπτει μια παράδοξη διαπίστωση. Έφτιαξαν τις πλατείες, έφτιαξαν τον δρόμο και κατάφεραν να χαλάσουν την εικόνα του χώρου γύρω από τα Τείχη.
Γιατί ένας αρχαιολογικός χώρος αναδεικνύεται όταν προστατεύεται, καθαρίζεται, συντηρείται και κυρίως όταν δεν επιτρέπεται να μετατρέπεται σε πάρκινγκ.
Τα Βυζαντινά Τείχη δεν χρειάζονται πολλά. Χρειάζονται στοιχειώδη σεβασμό.
Και ίσως, πριν μιλήσουμε για την ανάδειξη της ιστορίας της πόλης, να πρέπει πρώτα να αποφασίσουμε αν θέλουμε τα Τείχη να θυμίζουν αρχαιολογικό χώρο ή πάρκινγκ με ιστορικό φόντο.
Γιατί στην παρούσα κατάσταση, το μόνο πράσινο που φαίνεται είναι το “φανάρι” της… υπομονής των πολιτών.
